مردمان عمری پی کلاف سرگم میروند
گاه هم سر را گرفته از پی دم میروند

شاهدان کو رازها دانند پشت پرده را
جیبها خاریده با آواز و غُم غُم میروند

قوطی نسوار ملی خالی از همبستگیست
پاکت سگرت گرفته نزد مردم میروند

واردات مار افعی سود چندانی نداشت
چنته را خالی نموده پشت گژدم میروند

ناز خر باید کشید اما خران جو پرست
جو همی گویند و خود در چُرت گندم میروند

گیجشان کردست بوی گند رسواییشان
همچو اسب گیج علی جان جمله سرسُم میروند

بینی مان دور اول کنده شد از بیخ و بُن
گوشمان بگرفته اکنون دور دوم میروند

طبع شاعر اندرینجا قافیه قی کرد و رفت
زان سبب ایشان بسیر ماه و انجم میروند