این مورد را گمانم خیلی زودتر از بنده کشف کرده باشید، علی الخصوص اگر مثل خودمان زن دوست باشید و رگ جان شیرین تان به لبخند نمکین مادر اولادها بند باشد که هم کشف نموده اید و هم شخصیت نداشته یی از خود نشان داده اید که مگو و مپرس.
ما به این که چنین روزی در لیست سیاه طالبان قرار دارد و ملت شهید پرور نباید به پیروی از استکبار و همراهانش به تجلیل از این روز بپردازند کاری نداریم. فقط میدانیم ملت بافرهنگ و بهانه گیر شفتل آباد علیا باز هم به کوری چشم شور قاتلان مرغ عشق و شفتل آبادی های سفلی دست در دست هم نهاده روزی اینچنین را تجلیل می نمایند. ما هم به قصد حمایت از عشاق شفتل آباد علی الخصوص مقبول جان استانبولی که با همسر نو خویش در ماه عسل به سر می برند و همچنین بابه صادق قیچ خودمان که در پارلمان پارچه ی سفید تحویل میدهند و یکبار هم ناکام نشده اند، روز جهانی عاشقان را به جمیع عاشقان، چشم چرانان، چشم بازان، چشم پرانان، چشم کشان، چشم دزدان، چشم داران و مابقی چشم سفیدان تبریک و تهنیت عرض می نماییم.
باشد عشق و دیگر اعمالی که روز مخصوصی به آنان اختصاص داده شده است: مثلاً شستشوی دستها با آب و صابون، یادبود از مقام والای انجنیر، روز جهانی مبارزه با بیسوادی، روز جهانی خانه تکانی، خانه داری و خانه خرابی و غیره در زندگی روزمره ما نقش فعال بپذیرند.
از چلو صافتان یک قطره هم اگر عشق نریخت،
بدانید تشت است!
اینجانب داکتر انجنیر استاد میرزا ملامت، متولد شهر ویرجینیای ولایت پاریس افغانستان در سال 1350 هجری میلادی در سن 0 سالگی بدنیا آمدم. با ورود نیروهای بیگانه و بیگانه نمایان به کشور عزیزم افغانستان از آنجا به خارج از کشور مهاجرت کرده و تحصیلات کودکستان و ابتدائیه را در مکتب شهید جان اف. کندی شهر هامبورگ انگلستان به اتمام رسانیده دکترای حقوق خویش را کسب نمودم و مدت دوازده سال پربار با گارسونی در رستورانتهای مختلف به جامعه ی جهانی خدمات فراوانی نمودم. پس از دوازده سال کار بعنوان گارسون رستورانت اکنون در نظر دارم با راه اندازی "حزب شفتل خواهان" به کار سیاست پلاستیکی بپردازم و بدنوسیله دین خود را نسبت به وطن عزیزم افغانستان ادا نمایم، تا باشد فرزندانی آواره تر از من به جامعه ی جهانی تقدیم نماید.